Over Limón

De Limóntechniek

De Limóntechniek is gebaseerd op de techniek die ontwikkeld werd door danseres, choreografe, pedagoge en danstheoreticus Doris Humprey (1895-1958). Zij werkte vanuit de tegenstelling van ‘balance-imbalance’ (in evenwicht – uit evenwicht). Deze tegenstelling benadrukt de werking van de zwaartekracht, waarop de door haar ontwikkelde ‘fall-recovery’-techniek gebaseerd is (vallen-terugveren/herstellen). De techniek kenmerkt zich door een natuurlijk ritme, natuurlijke bewegingen en patronen die te maken hebben met ademhalen, lopen, rennen, zich oprichten en vallen.

De Limóntechniek gaat uit van een spel met de zwaartekracht. Kenmerkend zijn spiraalvormige draaibewegingen, zwaaien en het balanceren op één been waarbij het lichaam uit evenwicht is, vallen en terugveren (‘fall-recovery’) en ‘suspension’. Het contact met de grond wordt benadrukt door veel grondoefeningen. Stijlkenmerken zijn zichtbaar in de armvoering en handgebaren, specifieke manieren van verplaatsen (bijvoorbeeld een kruisstapje op de bal van de voet) en hoofdhoudingen.

José Limón en Doris Humprey

De van oorsprong Mexicaanse danser-choreograaf-pedagoog José Limón (1908-1972), die als kind met zijn ouders naar de Verenigde Staten emigreerde, was een leerling van Doris Humprey, die op haar beurt een leerlinge was van Ted Shawn. Limón deelde met Humprey de leiding over haar dansgroep en richtte in 1947 zijn eigen gezelschap op waarvan zij artistiek leider was. Limón had grote invloed op de ontwikkeling van de mannelijke danser in het theater. Zijn choreografieën hebben vaak maatschappelijke problemen als onderwerp, en zijn mystiek-spiritueel van aard: The Moor’s Pavane (1949), There is a time … (1955) en Missa Brevis (1958). In de jaren zestig heeft Limón gewerkt aan het opzetten van een permanente repertoiregroep voor moderne dans in de Verenigde Staten. Na zijn dood heeft de Limón-Company zich in deze richting ontwikkeld.